Who would've thought?! 60 posts, ongeveer een half jaar stukjes schrijven. Het helpt natuurlijk als je de tijd hebt om er er wat effort in te steken... Merci aan de lezers, ik hoop dat het enigszins wat informatief/entertainend is voor jullie.
Over effort gesproken, in de jaren '80 staken er af en toe her en der wat nieuwe filmmagazines de kop op. Om enkele maandan later op de fles te gaan. De Nederlandstalige magazines van langere duur waren Oscars, Cinema en natuurlijk Film en Televisie. Een van die filmkrantjes die geen lang leven beschoren was is Film en Video Take One. Als ik me niet vergis was dit een bijproduct van Super club nv, een bedrijf welke op het eind van de jaren 80 een nekschot kreeg door een gigantisch opgezette fraudezaak. Meer info: http://nl.wikipedia.org/wiki/Superclub-KS-affaire
Hun hoofdkantoor was op de Boomsesteenweg in Aartselaar en inderdaad, als ik heel ver terugdenk was daar volgens mij een gigantisch Super club complex. Kan iemand dit confirmeren? Anyhoo, zo'n krantje is een bitch om heelhuids door verschillende verhuizen te sleuren, laat staan dat je het meermaals deftig zou openklappen en effectief lezen. Maar goed, voor een tweewekelijks blad daterend van '87 en '88 is dit een redelijk effort qua lay out en inhoud.
Maar wel moeilijk om in te scannen, dus bij deze een aantal relevante/interessante stukjes.
Wie deze blog leest, weet ongetwijfeld wie Willy
Magiels is. De man die o.a. samen met Robbe de Hert het voor de Antwerpse filmfanaat onmisbare boek "De
magie van de cinema" schreef. Dit boek is een must voor iedereen met
interesse in de historie van de cinemabeleving in Antwerpen, van het prille begin tot en met de
komst van de multiplexes, verrijkt met exclusief beeldmateriaal en interviews
met belangrijke figuren in de Antwerpse filmwereld. Het zou me zeer verbazen
dat lezers van deze specifieke blog dit hebbeding nog niet in huis zouden
hebben (ik noem het een hebbeding aangezien dit omvangrijke boek al voor een
spreekwoordelijk appel en een ei op de kop te tikken is) maar voor de
geïnteresseerden is deze zonder twijfel te bestellen via de site van Filmhuis
Klappei nl. Www.klappei.be
Nu, uit bevriende blog "Antwerpen Kinemastad"
haalde ik volgende quote :"perschef Willy Magiels noemt de aankoop van de
Kurosawa-film ‘Ran’ door Excelsior Films voor € 425.000* één van de oorzaken
van de ondergang van het Rex concern." Met veel poeha werd deze prent van
Japanse grootmeester Kurosawa gereleased, zelfs met een over the top tagline
als "De filmgebeurtenis van de eeuw!". Iets wat klinkt alsof het
letterlijk door baron Heylen gedicteerd is geweest :" Zet datter mor oep,
dan koume de mengse vanzellef." Maar het volk bleef weg want een Japans
heldenepos, hoe groots en theatraal ook in beeld gebracht, was niets meer voor
het bioscoopvolk van die tijd. Op de beelden van de "prestigieuze"
avant première valt het me niet alleen op dat deze vooral door ministers en hun
eega's (al dan niet maîtresses) werd bijgewoond, maar ook hoe ongeloofelijk
droog die mensen er toch uitzien... Merci Patsofilm, trouwens, voor weer
onmisbaar beeldmateriaal.
* Zou dit echt geen typo zijn? Een half miljoen frank,
tot daartoe, maar een half miljoen euro?
Noch Parole de flic, noch desperately seeking Susan, noch
zelfs Les rois du gag konden me interesseren. Ik heb een bloedhekel aan Alain
Delon en Madonna en in mindere mate Michel Serrault. Wat me wel kon boeien was
Crimes of passion, maar zelfs met mijn freaky lengte op mijn 12 jaar had ik de
caissière nooit kunnen wijsmaken dat ik 18 was. Enkele jaren later zou ik me de
VHS van Crimes aanschaffen en was de eerste kennismaking met de psychedelische
trashy artfilms van Ken Russell een feit. Altered states, Gothic en Lair of the
white worm zouden volgen en deze gesjeesde mindtrips maakten me meteen een fan
van zijn unieke visie. Crimes of passion dus, waarin een nog redelijk
appetijtelijk uitziende Kathleen Turner haar dagjob als designer afwisselt met
een avondjob als kinky prostituee China Blue. Anthony Perkins is de gestoorde,
aan lager wal geraakte priester die haar kost wat kost wil redden uit haar
zondevolle leven. Volledige film opYT, maar uiteraard KNT gekwoteerd...
Lifeforce in Cine Sinjoor... Een knappe poster, een
interessante cast (waaronder ook Patrick "Captain Picard" Stewart)
maar stuntelige special effects en een krakkemikkig verhaaltje. Misschien moet
ik de film na al die jaren nog eens een kans geven, want de laatste keer dat ik
m zag was op huurvideo. "Huurvideo", nog zo'n term die je nooit meer
zult horen. Soit, wat ik me van de film herinner zijn uiteraard de bumpers van
Mathilda May, houterig bewegende ruimtezombies, te lange conversatiesl tussen
legerinstanties en een chaotische, onoverzichtelijke finale. In stukken op YT te bekijken.
Toegegeven, Steve Martin is een uitstekend fysieke
komiek, zeker in deze film, maar zoals ze zo mooi in het Antwerps zeggen :"kan gewoén zene
kop ni zing". Lily Tomlin daarentegen heeft me altijd kunnen bekoren, hoe weinig films ik dan ook met haar gezien heb. "Short cuts", "The incredible shrinking woman", ... Ik herinner me wel heel levendig All of me, niet in Vendome gezien, maar eerder in Quellin als ik me niet vergis. All of me, een komedie van Carl Reiner, waarin Steve Martin als succesvolle advocaat per ongeluk de geest van een overleden cliënt in zich krijgt, met alle gevolgen vandien. Deze, samen met Plains, trains and automobiles, zijn de films waarin ik Martin nog enigszins kan luchten. Misschien ook nog in L.A. Story, maar dit zal eerder voor het geslaagde scenario zijn, ook van de hand van Martin. But do NOT mention Bowfinger of de gruwelijke Pink Panther remakes. Disgusting.
Als laatste dan Looker, weeral van Michael Crichton, gezien op BBC, een geslaagde sci-fi thriller met een immer aangename Albert Finney. Blijkbaar is dit een productie uit 1981. Een rerun? Volledige film opYT!
Niet gezien : The bitch, een curiosum uit 1979, Joan Collins, Disco, lingerie, exploitation. Toch eens ergens proberen terug te vinden. Een sequel op The Stud, een film met meer van dit, de soundtrack was blijkbaar een millionseller. Ik herinner me vooral de artwork van op de vinyl...
Runaway van Michael Crichton zal een van de allereerste
films zijn die ik op mijn eentje ben gaan bekijken in de bioscoop. Als fan van
alles science fiction en hoogtechnologische toestanden kan Ik me levendig
herinneren dat ik de pov shot van een hittezoekende kogel enorm imponerend vond
op dat gigantische scherm van Metro II. Het verwondert me wel dat deze
bijwijlen sadistische sci fi film Kinderen toegelaten was gekwoteerd. Het
verhaal in een notendop: Tom Selleck speelt een flik die zich specialiseert in
robotica. In de nabije toekomst geschetst in Runaway hebben huishoudrobots meer
en meer AI en kunnen ze met gemak als volwaardige huishoudhulp worden ingezet.
Wanneer sommige van deze robots moorddadig worden is het aan Selleck om de
redenen hiervan te onderzoeken. Met Gene Simmons van Kiss als evil mastermind
is je film volgens mij al voor de helft geslaagd (zie ook Wanted: dead or alive
met Rutger Hauer). Niet veel acteurs kunnen je vanaf de eerste keer je ze ziet
zo'n angst inboezemen. Simmons heeft gewoon een psychopatenkop en het zou me
niet verwonderen als hij in real Life mensen in hun broek laat doen met één
enkele welgestuurde blik. On purpose.Runaway mag er
dan wel gedateerd uitzien (de gebruikte filmstock heeft hier veel mee te maken)
maar het blijft voor mij een lost 80's classic. O ja, nog iets uit deze film
wat gedateerd is, Kirstie Alley's wasteline...
Breathless, de Amerikaanse remake van de nouvelle
vague-klassieker "A bout de souffle", heb ik een tijdje terug op BBC
kunnen bekijken en ik moet toegeven, hoewel het verhaaltje redelijk dun is en
de film vooral rust op de charmes van Kaprisky en Gere, vond ik de film fris en
entertainend genoeg om volledig uit te zitten. Ook al heeft deze film geen bal
te maken met het origineel buiten het gegeven dat een bad boy verliefd wordt op
een beïnvloedbare deerne en je het feelbad-einde van mijlenver ziet afkomen.
Over "The last dragon" schreef Michel Follet in
zijn boek "Kijkhalzend" een uiterst grappig stuk welke ik hier
integraal wou neerpennen. Vind ik dat boek toch niet meer terug zeker!
Gesigneerd en met een fijne tekening van Jan Bosschaert en al. Straks nog eens
checken, het zou hier echt ergens moeten liggen... "The last dragon"
vond ik, indertijd althans, een geslaagde en zeer opwindende actiefilm. Wat ik
me van herinner: een over the top kitscherige bad guy, gevechtscenes waar de
vonken van afvlogen (letterlijk en figuurlijk) en niet in het minste de love
interest in de vorm van stoeipoes Vanity. Yum. Volledige film op YT. Sho 'nuff!
The happy hooker heb ik, zoals u al kunt denken, nooit
gezien. Ik herinner me alleen dat het boek een enorme bestseller moest zijn
geweest omdat je geen boeken- of krantenwinkel kon binnenstappen zonder het
risico die vadsige kop van Xaviera Hollander tegen te komen. Wat mij vooral
verbaasde bij het doornemen van deze AUB was dat de anders vrij respectabele
actrice Lynn Redgrave de hoofdrol had in dit onding. De recensies zijn ook
unaniem : de verfilming van The Happy hooker is een sof van jewelste en moet
een van de minst erotische dingen zijn die ooit op het witte doek zijn
verschenen.
De lezers van dit blogding (en het zijn er toch al een
paar heb ik de indruk) weten al dat ik in mijn tienerjaren nogal een horror- en
pulpfanaat was. Ik heb dan ook de Friday the 13th-reeks met veel plezier
verslonden, doch alleen op VHS. The final chapter (IV) was nog een van de
betere afleveringen, A new beginning (V) en Jason Lives (VI) waren ook nog
redelijk inventief, maar vanafdeel
zeven was de rek er uit. Na drie mislukte reboots hoop ik echt dat ze Jason Voorhees
eindelijk met rust laten. O ja, en dit is de aflevering waarin Crispin "Back to the future" Glover aan zijn gory einde komt. Never ask where the corkscrew is...
Twee keer Eddie Murphy in de cinema, raar genoeg in
Vendome en Astrid. De rerun van 48 hours in Vendome kan ik nog ergens plaatsen,
maar Beverly hills cop laten uitbloeien in Astrid is gewoon onvantwoord. Ben
toch te laat geboren volgens mij, wat een fijne job moet het zijn geweest om
zulke beslissingen te kunnen maken. Ik zou BHC misschien nog laten lopen in
Capitole of, in tegenstrijd met de normale gang van zaken, in Cine Rex Club.
Waarom itt de normale gang van zaken? Omdat daar meestal meer de films met een
arty inslag werden gedraaid. Who am I kidding, tegen midden jaren 80 werd er
zelfs brol als Maxie gedraaid. My god, was me dat een verschrikkelijk onding.
Niet om de fans tegen de borst te stuiten, maar Glenn Close met Mandy Patinkin
koppelen? Dutje gegarandeerd.
Ugh...
Maar goed, dus, Beverly Hills cop is en blijft nog steeds
een van de grootste box office hits van de jaren 80. Een film om te zien en te
herzien. En te herzien. Ik ben intussen kwijt hoeveel keer ik 'm gezien heb en
kan desgevolg de film ad verbatim navertellen. Ter grote frustratie voor
diegenen die hem ooit in mij n gezelschap heeft moeten doorzitten. "This
whole thing stinks to high heaven." "Gettafuckouttahere! Noo I'm
serious, I just sold it last week!" "You're not gonna fall for the
banana in the tailpipe?"
En wat vinden we ook nog terug? Een programmaatje van het FFA van het jaar daarvoor! Ik geloof dat ik toen maar een enkele film was gaan bekijken en dat was de hierin besproken Creator met Peter 'O Toole. Ik verwachtte en laugh out loud komedie, maar wat ik kreeg was een redelijk tranerige dramedy. Bonus voor mijn 12-jarige oogjes waren wel de bazongas van Virginia Madsen.
Enkele opmerkingen : lees zeker de rubriek "Couleur Locale", fijn om te lezen dat er indertijd met zoveel humor in een filmfestivalblaadje mocht geschreven worden. En vergelijk met de stijve, politiek correcte boekjes van nu.
Ook viel het meteen op met hoevelen de lokale bedrijven wel waren om het FFA te sponsoren. Ook niks meer van dat heden ten dage. Sponsoring? Wasda?
