Eind Juni (post n° 51!)

Vijftig (50!) posts, meer dan 700 views en nog niks van comments? Kan toch niet zijn dat de gemiddelde Antwerpenaar/filmfan te schuw is om een paar woordjes al dan niet positieve feedback neer te pennen, nie?
Anyhoo, ik heb nog A.U.B.'s tot begin jaren '90, dus dat zit wel goed. Daarna is het de beurt aan mijn verzameling "Cinema magazine", een Antwerps Filmblad waar Erik Van Looy nog in zijn jonge jaren aan meegewerkt heeft. Hieruit zal ik waarschijnlijk kunnen afleiden welke films in de periode '86-'93 uitsluitend in Ciné Calypso draaiden. Ik denk hier zo plots meteen aan de première van het onding genaamd "Hunk", waarvoor een zekere Deborah Shelton, toenmalige ster uit Dallas, naar Antwerpen was afgezakt. Een film zo ridicuul en camp dat zelfs de gemiddelde fag hag of nicht hiervoor de welgepoeierde neus voor ophaalt.

Maar goed, on with  the show. "Ridicuul" is le mot du jour, want in de week van 24 tot 30 Juni ging de 5e aflevering van de Police Academy franchise in roulatie. Het lijkt mij dat de PA-reeks met elke nieuwe release niet alleen infantieler en debieler werd, maar ook verwaarloosbaarder. Volgens mij een groot deel te wijten aan het gemis van Bobcat Goldthwait als Zed.

Om een idee te geven van wat men zo al vindt in de Cinema magazines, hier een afbeelding van de jonge EVL (mét 80's coupe én bijbehorende sneus) tijdens het ontmoeten van de hoofdacteurs uit de eerste Police Academy.

Het Ciné Brabo-syndroom strikes again : Creepshow 2 zal welgeteld 1 enkele week op de affiche staan. Niet dat deze verzameling kortverhalen (een anthology zoals ze dat zo mooi noemen) potten zou breken aan de box office, maar ik heb me toch kostelijk geamuseerd met deze vlot vertelde stukjes horror.

Niet gezien, maar wel de moeite om eens op te diepen : L'oeuvre au noir, een Belgische film volledig opgenomen in Brugge.

 en China Girl van Abel Ferrara, een soort van Romeo & Julia in Chinatown. Voledige film op YT.

Eind Mei en Mid Juni 1988

Confession time : ik ben nooit een grote fan geweest van Sword and Sorceryfilms. Al die pseudo-homo toestanden met die overdreven afgetrainde lijven en nekmatten. Een genre dat vooral in de jaren '80 zeer lucratief was met o.a. "Clash of the Titans", "The Beastmaster", "Deathstalker" en natuurlijk de Conanfilms voorop. "Masters of the universe" valt eigenlijk best ook onder deze noemer. Een oertypisch Cannon-produkt met o.a. Dolph "de mompelaar" Lundrgen, Frank "wtf am I doing here" Langella, Robert Duncan McNeill en Courtney Cox in een van haar allereerste rollen. Bij het skippen door de film op YT kan ik alleen tot de conclusie komen dat dit filmpje vooral gericht is tot jongeren tussen 6 en 12 van het mannelijke geslacht. Low budget outfits, pantomime baddies, lasergevechten en zwaardgekletter waarbij de gensters een 4th of July op zichzelf zijn. This must be Cannon (zie ook Superman IV - the quest for peace).

Neen, dan veel liever iemand die met een relatief klein budget telkens kwaliteit weet te leveren nl. John Carpenter. JC's Prince of Darkness kreeg op het 15e Festival van Avoriaz (1973 - 1993) zeer verdiend de Prijs van de pers. Deze speelde in Ciné Sinjoor wat ervoor zorgde dat je de horror, net als daarvoor Evil dead II in Metro II, full blast in het gezicht kreeg. De synopsis : een groep wetenschappers wordt door priester Donald Pleasance ontboden naar een oude kerk alwaar een doorzichtige koker met een groenig lichtgevende vloeistof werd ontdekt. Blijkt dat de wetenschappers stuk voor stuk door deze smurrie worden bezeten en dat de zoon van Beëlzebub hier achter zit met als doel zijne pa de mensenwereld binnen te brengen. Het klinkt als een verhaaltje uit die goedkope horrorboekjes die je vroeger her en der kon vinden, maar in een regie van Carpenter wordt dit een sfeervolle en echt beangstigende trip. Volledige film op YT  te vinden. 

The house on Carroll street opende in Ciné Rex en zou na twee weken afgevoerd worden naar Ciné Ambassades. Voor één keer volgens mij een goede beslissing aangezien de inleving bij deze spannende film beter werkt in een kleinere zaal. THOCS is een thriller in de trant van Hitchcock alwaar Kelly McGillis in de rol van fotojournaliste Emily Crane door toeval tot de ontdekking komt dat een Amerikaanse senator oorlogsmisdadigers de Verenigde Staten binnensmokkelt. Samen met de FBI agent Cochran (Jeff Daniels) wil Emily het schandaal in de openbaarheid brengen. Zeer geslaagd, mede door de uitzonderlijk knappe vertolkingen. Hiervan heb ik alleen de review van Siskel en Ebert gevonden op YT.

The gate is zo een van die horrorfilms die net dat beetje extra ongemakkelijk maakt omdat er jonge kinderen door de mangel worden gedraaid. Niet letterlijk, maar wat deze jonge protagonistjes ondergaan is bij momenten wel heel evil. Moet je maar geen poort naar de hel openzetten. Blogger geeft hier alleen de mogelijkheid de link naar de volledige film te posten : http://youtu.be/uH7LX9x8kQk

Raad je plaatje!

Via Google een foto gevonden die in Maart of April 1986 van de Keyserlei werd genomen. In Calypso draaiden ze toe een film waarvan de titel blijkbaar 5 letters bevat. Iemand een idee wat het zou kunnen zijn?

Double bill : eind april + begin mei 1988

Aaah, Emily Lloyd. English cuteness incarnate. Heden ten dage niet meer zo. Check de tabloids voor recente foto's. Ouch... "Wish you were here" zag ik een aantal weken daarvoor op de Dagen van de Britse film. Een ten onrechte vergeten film over een rebelse tiener in het na-oorlogse Engeland, die door haar promiscue gedrag in de problemen komt.  Lloyd brak hiermee door, week hierna uit naar de US, draaide o.a. "Cookie" met Peter Falk en "In country" met Bruce Willis, maar evenaarde nooit het succes van haar debuut. De volledige film staat op YT gepost.

"Fatal Beauty" met Whoopie Goldberg valt best te omschrijven als een vrouwelijke versie van "Beverly hills cop". Goldberg speelt hierin undercover detective Rita Rizzoli, een harde tante die niet op haar mondje is gevallen. Perfecte rol voor de steeds opgedraaide Goldberg dus. Samen met bodyguard Sam Elliott probeert Rizzoli de bron van een dodelijke vorm van cocaïne, genaamd "Fatal beauty", op het spoor te komen. De romantische link tussen Goldberg en tegenspeler Elliott werd destijds als taboe beschouwd door Noord-Amerika, vanwege de mixed colour issue. Kudos gaan ook naar de fantastische Brad Dourif, die hierin weer een zeer overtuigende en onvoorspelbare psychopaat vertolkt. Typecasting is dikwijls zo erg nog niet.

Niet gezien : La vie est une longue fleuve tranquille. Vertaald naar "Het leven is een lange rustige stroom". Volledige film hier te bekijken en inderdaad misschien eens de moeite, moest ik ooit de tijd hebben.

En Le rayon vert, een typische Eric Rohmer (lees futloos en saai) welke ik graag aan me voorbij laat gaan.

Hoewel ik 'm op dvd heb liggen, heb ik nog steeds "The princess bride" niet bekeken. Een film van Rob 'When Harry met Sally" Reiner met o.a. Peter Falk, Billy Crystal, Robin Wright,... Als ik ooit nog eens in een fairytale-kinda mood ben leg ik 'm op. Like that's gonna happen. Maar toch, iedereen die TPB ooit gezien heeft vertelt me dat het een onmisbare en essentiële film is.

Niet zo zeker over de muzak die in deze trailer gebruikt werd.

Film van de week was ongetwijfeld Wes Craven's "The serpent and the rainbow", waarin antropoloog Dennis Allan (een van de eerste rollen van Bill Pullman) naar Haiti reist om een obscure drug te onderzoeken. Hiermee kan iemand schijndood worden gemaakt en vatbaar voor al dan niet slechte invloeden.Wetenschap en bijgeloof moeten het uitvechten, wil Allan overleven in de brousse van Haiti. Craven bewijst met TSATR nogmaals dat hij een meester in zijn genre is. De zeer verzorgde geluidsband, waarin meermaals gebruik gemaakt wordt van kleine, creepy geluiden missen zijn effect niet. De film is in stukjes op YT terug te vinden.